Van 26 mei t\/m 30 juni 2007 toont Oscar Voch zijn digitaal fotografische werk bij
\nFOTOexpo202 aan de Stadsring 202 te Amersfoort.<\/p>\n
Het werk van Oscar Voch is \u2013 los van ieder waardeoordeel, dat laten wij u – niet met dat van een ander te verwarren: verstilde beelden, stillevens, vervuld van weemoed en verlatenheid, toch niet somber. Altijd uitgevoerd in zwart, wit en grijzen, hoe kan het bij dit werk ook anders?<\/p>\n
Uitzonderlijk is ook de wijze waarop deze werken tot stand komen: foto\u2019s, grafiek, schilderwerk en ruimtelijk werk worden digitaal aaneengesmeed tot \u00e9\u00e9n geheel, waarbij de aard van de getoonde onderdelen zich meestal niet meer uit het eindresultaat laat afleiden. Deze methode komt voort uit de behoefte -of: noodzaak- zich te onttrekken aan de beperkingen van de moderne, al te exact registrerende fotografische middelen die te weinig ruimte laten voor stilering (Oscar Voch: \u201cWaarom dacht u dat ze honderd jaar geleden mooiere foto\u2019s maakten dan nu? Dat is, omdat de apparatuur toen beroerd was\u201d ). Zo ontstaan zijn scheppingen met voorbijgaan aan iedere klassieke technische indeling. Zelf zegt de kunstenaar hierover: \u201cHoe ik het maken moet, daar maal ik niet om. Als het er maar komt. Dacht u, dat als Rembrandt een kleur nodig had, dat hij zich dan iets gelegen liet liggen aan de herkomst van de pigmenten? Of ze in Italie gedolven of in Engeland gebrand werden? Nee toch zeker. En ik, heb ik een gordijn nodig of een gezicht, of om het even wat, dan zal ik dit de ene keer fotograferen, terwijl het de volgende maal geschilderd kan zijn. Of digitaal vervaardigd. Of ik combineer verschillende technieken. Wat ik voor me zie, dat maak ik. En met de techniek die daar het meest toe ge\u00ebigend is\u201d.<\/p>\n
Oscar Voch, geboren te Hondsbosch, wonende te Amsterdam, heeft naar eigen zeggen de beste opleiding genoten die men zich wensen kan, want in plaats van zich jarenlang in een gemeentelijk instituut te laten onderwijzen in een visie die toch nooit de zijne kon worden, heeft hij in de studie van talloze grote kunstenaars zijn eigen vorming kunnen vinden: zo is hij geworden de leerling van niemand, maar de erfgenaam van allen. Hij trad eind 2004 voor het eerst met zijn werk naar buiten en exposeerde sedertdien bij galeries in Amsterdam, Antwerpen en Leiden terwijl er voor de toekomst tentoonstellingen gepland staan in ondermeer Amersfoort, Antwerpen, Haarlem, Den Haag en Rotterdam. Daarbij hebben verschillende bladen – waaronder FOTO en FOCUS – en enkele kranten exclusieve artikelen en portfolio’s aan hem gewijd. Twee maal werd hij geinterviewd voor de lokale televisie, in Amsterdam en in Leeuwarden. Eind vorig jaar verscheen van zijn hand bij uitgeverij Voetnoot de boekuitgave BOUTADES.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"